Ezohiko Batzarraren kronika · Otsailak 13 · Bilbo
Otsailaren 13an, ostirala, Bilboko La Bolsa Udal Zentroan, 70 lagun inguru elkartu ginen REAS Euskadiren Ezohiko Batzarra egiteko. Neguko goiz bat izan zen, baina bazuen udaberriaren antza: gelditu, erabaki eta elkarrekin irudikatzeko gogoa.
Ez zen ohiko batzar bat izan. Sareak bere burua begiratu eta galdetzen duen horietakoa baizik: nora joan nahi dugu?
Garen hori eusteko markoa
Goizeko une garrantzitsuenetako bat Marko Etiko berriaren onarpena izan zen. Ez tramite hutsa bezala, baizik eta koherentzia kolektiboaren ariketa gisa.
Kode etikoa, gatazken kudeaketa edo barne araudia bezalako hitzak teknikoak dirudite. Baina benetan jokoan zegoena bestelakoa zen: nola zaintzen dugun elkar, nola hartzen ditugun erabakiak, nola eusten diegun proiektu kolektiboetan agertzen diren tentsioei.
Hilabeteetako lana izan da: entzutea, berrikustea, fintzea. Batzarra helmuga izan zen —eta aldi berean abiapuntu—. Eskua altxatuta bozkatu genuen, atzean elkarrizketa eta borondate partekatua daudela jakinda.
Testuak baino gehiago onartu genuen: elkarrekin sare egin eta izateko modu bat.
Ispilua: kanpotik jasotzen dugun irudia
Kanpotik ere begiratu genion geure buruari. Merkatu-ikerketa baten emaitzak aurkeztu genituen, gure balioen pertzepzioa eta sarearen kokapena hobeto ulertzeko.
Sentsazioa bikoitza izan zen: batetik, Ekonomia Sozial eta Solidarioaren balioek konektatzen dutela baieztatu genuen; bestetik, oraindik bide luzea dugula sare gisa erreferente izateko.
Etsipenik gabe, ordea. Kontraste honek fokua eman zigun. Testuingurua emankorra bada, hobeto erein behar dugu. Lurra prest badago, asmo handiagoz antolatu behar gara.
Zortzi urte barruko REAS irudikatzen
Goizeko unerik bizi eta sortzaileena iritsi zen PowerPointak alde batera utzi eta irudimena martxan jarri genuenean.
Galdera sinple eta erraldoi bat jaso zuen bakoitzak:
Non egotea gustatuko litzaizuke REAS Euskadi zortzi urte barru?
Handik abiatuta, talde txikietan lan egin genuen: Merkatu Sozialaz, sare barruko harremanez, besteekin nola saretu eta begirada nola zabaldu.
Ez zen ondorio handien txandarik izan. Txartelak, ideiak, intuizioak eta galdera irekiak baizik. Eta, agian, hori izan zen baliotsuena: ez ixtea, baizik eta zabaltzea.
Zer jarraitu behar dugu egiten? Zer utzi dezakegu? Zer argitu? Zer probatu?
Konformatzen ez den sarea
Batzarra amaitu zen REAS Euskadi mugimenduan dagoela sentipenarekin. Dagoena kudeatzera mugatzen ez den sare bat gara; zalantzan jartzen, eguneratzen eta proiektatzen dena.
Ziurgabetasun garaian, goiz bat etikaz, estrategiaz eta etorkizun partekatuaz hitz egiten ematea ez da gutxi. Asmo-adierazpen bat da.
Sarea gara. Eta horrek esan nahi du entitateak batzea baino gehiago: proiektu komun bat sostengatzea, berrikustea eta berriz aukeratzea.
Otsailaren 13an berriz aukeratu genuen. ❤️
